Opis sytuacji

Telewizja RT świętowała swoje 20-lecie z rozmachem adekwatnym do statusu głównego eksportera rosyjskiej propagandy: Teatr Bolszoj, wystrój w charakterystycznych zielonych barwach, prominentni goście z zagranicy — od byłego prezydenta Ekwadoru Rafaela Correi po ojca Elona Muska, Errola.

Walka z rosyjską dezinformacją pozostaje jednym z najtrudniejszych wyzwań współczesnych demokracji, ponieważ dotyczy zjawiska, którego nie da się trwale zneutralizować.

W czwartym roku wojny, gdy linia frontu ustabilizowała się w krwawym klinczu, a uwaga opinii publicznej koncentruje się na dyplomatycznych manewrach i problemach energetycznych, w przestrzeni informacyjnej zachodzi proces cichy, lecz niezwykle groźny.

Obserwując ewolucję debaty publicznej w Polsce i Europie Zachodniej na przestrzeni ostatnich dwóch lat, nie sposób uciec od wrażenia, że tkwimy w głębokim dysonansie poznawczym.

Około 150 tysięcy Rosjan powróciło już z wojny przeciwko Ukrainie. Państwo zapewnia im szerokie gwarancje socjalne – od wypłat pieniężnych po preferencyjne kredyty hipoteczne.

Szczyt na Alasce i będące jego konsekwencją przewartościowanie amerykańskiej polityki zagranicznej zachwiały stabilnością europejskich opinii.

Trudno wyobrazić sobie jakiekolwiek propagandowe wydarzenie w Rosji bez Tary Reade, która z pełną powagą opowiada Rosjanom, jak źle żyje się w Stanach Zjednoczonych i jak wspaniale jest pod skrzydłami Kremla.

We wrześniu były prezydent Rosji Dmitrij Miedwiediew obchodził 60. urodziny i z okazji tej okrągłej rocznicy został odznaczony Orderem „Za zasługi dla Ojczyzny” IV stopnia.

Józef Stalin, którego ducha Kreml wskrzesza dziś z upiorną precyzją, miał rzekomo powiedzieć: „Śmierć jednego człowieka to tragedia. Śmierć milionów to statystyka”.

Jak należąca do mołdawskiego oligarchy Ilana Șora firma A7 pomaga kremlowskiemu reżimowi w obchodzeniu sankcji i jaki ma to związek z wyborami w Mołdawii?